گام اول: کسب نگرش مثبت نسبت به یادگیری ودرک اثر مثبت آن وپیشرفت مداوم در صحنه زندگی است.طرز تلقی هر فرد از یادگیری اعم از دانش آموز،معلم ومدیر آموزشی زمینه ساز کوشش ها اودرجهت یادگیری معنادار،اثربخش ،پایدار وپویا است.
گام دوم: کسب اطلاعات،دانش ،بینش ونگرش وارزش مورد نظر در هر برنامه درسی خاص وآراستن فکر به همه لازمه های مورد انتظار برنامه درسی است.در این گام یادگیری معنادار که محصول ادراک درست قضایا،تحلیل وترکیب بجای آموخته ها،کاربرد درست وبه موقع،رسیدن به قضاوت وارزیابی درست از وقایع در دسترس وتولید وساخت دانش نو در ذهنبرمبنای نقد همه ی آموخته هاست،نقطه عطف کیفیت بخشی است.
گام سوم:گسترش وپالایش دانش آموخته شده در ذهن ودرونی سازی یادگیری برای استفاده نامحدود از آن دانش در موقعیت های جدید است.لازمه گستر ش وپالایش،مطالعه مستمر وبهره گیری از دانش علمی روز است.
گام چهارم:کاربرد معنادار دانش کسب شده در موقعیت های پیش روی زندگی اجتماعی است به عبارت دیگر ،کسب مهارت دراستفاده از آموخته ها به هنگام مواجهه با مسائل روزمره زندگی وارائه را حل مناسب بنابر پیش آموخته هاست.
گام پنجم: ملکه ذهن شدن آموخته ها به نحوی است که در مواجهه بامسائل زندگی اجتماعی با بهره گیری ازعادت های ذهنی ایجاد شده، خود به خود به خوبی از عهده رتق وفتق امور جاری پر مسئله زندگی اجتماعی برآید. ( برگرفته از مقالات فرخ لقا رئیس دانا)
برچسب: وپرورشی,
نویسنده: باربد اسدیپور